In the Hallway

In The Hallway – ambient – stretch – noise

bijna vergeten om op Audio Log te zetten – deze ambient is een stretch– een uitgerekt audio fragment van een eerder opname – een beetje donker is het wel.

In The Hallway

voor de smartphones, laptops en tablets

voor de grote speakers en de hifi-installatie

Het Originele Geluid

het duurde even voordat ik het weer wist – het is slechts 1 noot – aangeslagen op een Steinway piano – waarschijnlijk was het deze:

er is overigens nog een bewerking van die ene C noot en die heet Steinway Stampede – link naar dat stuk hieronder.

Paul’s Extreme Sound Stretch

die ene noot onderging een bewerking in één van de eerste stretch software pakketjes Paul’s Extreme Sound Stretch gemaakt in de jaren 2006 tot 2011 door Nasca Octavian Paul uit Roemenië – Paul Stretch is Open Source.

van de Nasca Octavian Paul website, de beschrijving van Stretch:

Paulstretch is a time-stretching of audio designed for extreme stretching. While the most time-stretching methods produces artifacts on extreme (like 10x) stretches, Paulstretch produces high quality sound even at 1000x stretches. The algorithm implemented in Paulstretch is invented by me and it is described in the Algorithms page.

Tegendraads

de vorm van muziek kun je met een gerust hart tegendraads noemen – het tracht zich te onttrekken aan alle conventies uit de bekende muziek stromingen – maar, misschien moeten we dat maar eens vragen aan de musicologen als Hans Jacobi en Jan-Willem van Ree – dat zijn mensen die er voor gestudeerd hebben – wij zijn benieuwd wat hun visie hierop is.

Credits

Ambient ferrie = differentieel
Note Steinway Vleugel
Paul’s Extreme Sound Stretch

Links

Nasca Octavian Paul personal website
Steinway Stampede

4 reacties op “In The Hallway – ambient – stretch – noise

  1. Een musicoloog definieert niet wat muziek is, maar kijkt naar wat zich als muziek aandient. Dient deze track zich aan als muziek, dan is het muziek: zo simpel is het. Al zeg ik er extra bij dat ik dit heel fraai vind klinken, als muziek zogezegd.
    Liefhebbers van enkele-toons-experimenten zouden ook eens kunnen luisteren naar één van de Waves van Peter Adriaansz (winnaar van de Matthijs Vermeulen Prijs).
    In deze online tracklijst is er één opgenomen:
    http://www.peteradriaansz.com/audio.html

  2. De flinterdunne grens tussen klank en ruis heeft mij sinds mijn studie Muziekwetenschap altijd gefascineerd. Want wat maakt iets tot wat wij als klank ervaren, en wanneer gaat het over in ruis? Zonder in allerlei ingewikkelde psycho-akoestische kwesties te verzanden, deed mij bovenstaand experiment denken aan de experimenten van de Italiaanse componist Giacinto Scelsi (1905-1988). Wat kun je doen met slechts een enkele toon? In de jaren vijftig van de vorige eeuw maakte hij furore met een cyclus van vier orkeststukken (Quattro Pezzi Su Una Nota Sola, 1956) elk gebaseerd op slechts één toon. Hij wist er uiterst boeiende muziek van te maken, zelfs met het wegvallen van de belangrijke muzikale parameter melodie.
    https://www.youtube.com/watch?v=V4KppHNWsPU

Reageren is niet meer mogelijk.